Παρασκευή, 31 Αυγούστου 2012

Πλημμύρα. A (very) short movie.

Ποτάμι έτρεχε ο ιδρώτας της... Κι αυτός έκανε κανό γελώντας, ξεκινώντας κατάβαση απ'τα μάτια της... Το στόμα της δεν τολμούσε να το ανοίξει, μην τυχόν και τον καταπιεί και του στερήσει την απόλαυση...



Θάλασσες τα δάκρυά της... Κι αυτός μέτραγε τους αέρηδες με το ιστιοπλοϊκό του. Κι όποτε δε φύσαγε, κι όποτε σταματούσε η μηχανή, αυτή τράβαγε κουπί για να βοηθήσει...



Κάποια μέρα, όμως, ήταν τόσο χαρούμενη και ξένοιαστη που κολυμπούσε.

Στα αίματά του. Ποτάμι και θάλασσες μαζί.



1 σχόλιο:

fi|ma είπε...

ω!
50 αποχρώσεις κι εδώ